پلاسما چیست؟

لانگ مویر ( Langmuir ) در سال 1929 در مجله ی فیزیكال ریویو لترز Physical Review letters ناحیه ای از گازها را كه نسبتا خالی از میدان است و محافظت شده است و در آن بارهای مثبت و منفی در توازن اند پلاسما نامید و نواحی محافظ روی مرز پلاسما را پوشینه نامید.پلاسما یکی از چهار فاز اصلی ماده است. (سه فاز دیگر: جامد، مایع، گاز) . بیشتر مواد جهان در حالت پلاسما هستند مانند خورشید که از پلاسما تشکیل شده است. پلاسما اغلب بسیار گرم است و می توان آن را در میدان مغناطیسی به دام انداخت، اما پلاسمای سرد نیز وجود دارد. پلاسما گاز شبه خنثایی از ذرات باردار و خنثی است که رفتار جمعی از خود ارائه می‌دهد. واژه پلاسما به گاز یونیزه‌شده‌ای گفته می‌شود که همه یا بخش قابل توجهی از اتم‌های آن یک یا چند الکترون از دست داده و به یونهای مثبت تبدیل شده باشند. یا به گاز به شدت یونیزه‌شده‌ای که تعداد الکترون‌های آزاد آن تقریباً برابر با تعداد یون‌های مثبت آن باشد، پلاسما گفته می‌شود. بد نیست بدانید که دانش امروزی حالات دیگری از جمله برهمکنش ضعیف و قوی هسته‌ای را نیز در دسته‌بندی‌ها بعنوان حالات پنجم و ششم ماده به‌ حساب می‌آورد که از این حالات در توجیه خواص نوکلئونهای هسته، نیروهای هسته‌ای، واکنش‌های هسته‌ای و در کل ((فیزیک ذرات بنیادی)) استفاده میشود. از مهمترین خواص پلاسما اینست كه می كوشد از لحاظ الكتریكی خنثی بماند. در ابتدا پلاسما در ارتباط با تخلیه ی الكتریكی در گازها و قوس های الكتریكی و شعله ها مورد نظر بود اما اینك در اخترفیزیك نظری، مسأله ی گداخت و راكتورهای هسته ای گرمایی و مهار یونها هم مورد اهمیت است